Ty Segall "Twins"

E despois de publicar a nosa lista dos mellores álbumes do 2012, nada mellor que compartir o que seleccionamos no primeiro lugar: o "Twins" de Ty Segall. 

Discazo donde os haxa!!!

Desta vez xa non é que este sexa o álbum do ano para nós, senón que a Ty Segall poderíano declarar directamente coma o mellor artista de rock de todo o século XXI con todo o que queda por diante. Con só 25 anos leva publicadas máis de medio centenar de referencias, algo así como a publicación por mes, e todo dun nivel envexable. Este ano ó marxe de 7'' e eps, lanzou tres álbumes. Primeiro chegou o "Hair" asinado por Ty Segall & White Fence, logo foi o tremendo "Slaughterhouse" da Ty Segall Band, e finalmente este "Twins" asinado solo por Ty Segall, que supera calqueira outro intento de incontinencia creativa. A cada cal mellor que o anterior. Aqui non hai nada de triloxias nin de asuntos conceptuais, cada álbum responde ó seu momento e punto, e o nivel de Ty Segall polo momento non parece ter topes. Se despois do "Lemons" do 2009 semellaba que podería manexarse mellor nas edicións de pequeno formato, este ano reventou tóda-las previsións con estes tres cañonazos. Coma sempre punk-garage-pop-cacharros-todo-LoFi, agora xa non sempre a toda velocidade, e cunha rítmica variable moito máis interesante, que sen dúbida e algo que foi mellorando cos anos. Sen discusión o mellor de todo o 2012!!!

TY SEGALL "Twins"

(Drag City, 2012)

faite con Twins en No Data (There is no Future).

10 discos do 2012 para RifRocKerZ!!!

Outra vez máis nos atopamos fronte a un resumo dos álbumes de un ano. O 2012 foi bastante contradictorio. E ademáis esto de facer listas ten un compoñente provocador importante, pero xa sabedes que nós somos máis serios que ninguén e ademáis sempre temos razón, coma todos, claro... Así que desta vez nin tan sequera imos falar das mediocridades que escollen os demáis!!!

En medio de un ano bastante mediocre no que a álbumes se refire, atopamos alomenos 15 ou 20 discos excepcionais moi por riba da media, e por suposto foron dos que máis soaron no local, así que os habituais xa podiades ir intuíndo o resultado final. Hai uns cantos álbumes que nos costou deixar fora, coma o "Sweet Heart, Sweet Light" de Spiritualized, ou o "Celebration Rock" dos Japandroids (sen dúbida 'The House that heaven built' é un dos superhits do ano), ou tamén aínda que en menor medida o "Shields" dos Grizzly Bear, pero nos tres casos nos pareceron demasiado irregulares. 

Pero houbo outros dous que nos costou moito deixar fora da selección final, como foron o album homónimo dos The Spyrals, e o fantástico "Allelujah! Don't Bend! Ascend!" dos Godspeed You! Black Emperor, así que mellor que os teñades en conta coma se estiveran no noso top10...

Veña ahí o tedes:

10. CONVERGE "All we love we leave behind"
(Epitaph, 2012)

Xa pasou máis de unha década dende que o seu "Jane Doe" nos fixo coñecer a Converge, aínda que xa era o seu cuato álbum. Agora con máis de 20 anos de vida podemos asegurar que veñen de publica-lo seu mellor traballo. Son unha desas bandas que sempre está na busca de novas vías dentro do hardcore, sempre nas liñas máis heterodoxas (logo lle poñedes os prefixos que queirades), traspasándoas, e non sempre lles sae ben porque a miudo se pasan de voltas. Desta vez sí, porque conseguen acertar no que mellor funcionan, "All we love..." son 14 cortes furiosos, pero no que a velocidade e a violencia non són a súa finalidade porque sí, senón unha máis das canles de comunicación. Impecables no técnico, e moito máis limpio que os anteriores. Aínda así segue a ser unha descarga de adrenalina só para iniciados...

9. THE ATTENTION! "Gettin' All"
(Screaming Apple, 2012)

A cuota de garage/rhythmn'blues/beat a poñen os austríacos The Attention!, se o seu debut nos deixou encantados, este "Gettin' All" é adictivo a máis non poder. Por veces case frat-rock ainda que demasiado elegante, noutras puristas demasiado sofisticados. O caso é que atoparon a fórmula con ese punto de equilibrio no que todo funciona, dende a marabillosa 'Have a drink' ou 'Dandy Groove' ata a despedida con 'No one else'. E todo de corrido, a un ritmo frenético e moi ben secuenciado, faise cortísimo!!!

8. KEITH JARRETT "Sleeper"

(ECM/Distrijazz, 2012)

Nesta ocasión rompemos con tódo-los criterios. Non é o primeiro álbum de jazz que incluímos nos nosos rankings, pero o caso é curioso. Trátase do último traballo publicado polo pianista Keith Jarrett, aínda que de novo non ten nada, senón que é a publicación dun concerto en Tokyo de 1979, baixo o acertado título de "Sleeper" posto que ademáis nada se di das razóns polas que estas grabacións históricas estiveron ocultas durante máis de 30 anos, nin da súa conservación, nin nada, pero o certo é que este álbum recibiu máis halagos que calqueira outro dos seus 50 anos de carreira. No escenario o propio Keith Jarrett ó piano (aínda que se di deste concerto que foi a última vez que Jarrett se aplicou tamén coa percusión e o saxo), acompañado por Jan Garbarek nos ventos, Palle Danielssonno contrabaixo e Jon Christensen na batería. Son sete pezas das que normalmente se destaca o freejazz latino de 'Prism' ou das melodías de 'So Tender' e 'New Dance', pero eu me quedo descaradamente coa rítmica de 'Personal Mountains' e a psicodelia ácida dos 28 minutos de 'Oasis'. Unha obra mestra do jazz recuperada. 

7. MISSION OF BURMA "Unsound"
(Fire Records, 2012)

Xa sabedes que somos uns fanáticos da banda de Boston, da súa lenda, da súa extraña discontinuidade no tempo, de banda seminal incomprendida, a mito, para un retorno fulgurante que se prolonga máis de unha década. En "Unsounds" cada corte é un manifesto de chamada á acción, de verdades coma puños que te golpean tantas veces como faga falla ata que o comprendas, e máis cando "Unsound" está feito para escoitalo do revés. E polo demáis coma sempre, guitarras, baixo e bateria, afiadas, graves e de rítmica contundentes, que é como entenden (eso que outros chaman) o post-punk os mesmos que o inventaron. Pola súa historia e polo seu presente o mundo necesita ós Mission of Burma, e máis coa que está caendo...

6. GUIDED BY VOICES "Class Clown Spots a UFO"
(GbV Inc./Fire Records, 2012)

Robert Pollard e os seus Guided by Voices voltaron este curso por todo o alto. Tra-las probas dos seus 7'' do 2011, no 2012 entregáronnos seis singles e eps e tres álbumes fantásticos. Primeiro foi o "Let's go eat the Factory", logo este "Class Clown Spots a UFO" e remataron o ano con "The Bears for Lunch". Unha incontinencia editora marabillosa, na que destacamos esta segunda entrega, cos seus 21 temas de rock lo-fi, de baixa intensidade, de pop brillante, á súa maneira, cos seus grandes acertos e as súas cagadas, coma sempre, senón non serían eles. Temazos de gran calibre coma 'He rises! Our Union Bellboy', 'Blue Babbleships Bay', Billy Wire' ou Hang up and try again' ós que ninguén lles prestará atención, pasaxes esaxeradamente cacharreiros coma 'Tyson's High School' ou 'Worm with 7 broken hearts', e unhas cantas xoias acústicas. De todo coma sempre, aínda que neste volume un pouco máis desatados de guitarras que no anterior. E parece que no 2013 máis!!!

5. DR. JOHN "Locked Down"

(Nonesuch Records, 2012)

Dr. John (Mac Rabennack) é unha das miñas figuras imprescindibles, e ahí sigue deixándonos máis obras mestras. Este ano outros mitos coma Bob Dylan ou Neil Young se colarán en moitos rankings do mellor do ano, pero para nós Dr.John soubo actualizar o seu discurso ó s.XXI. Para elo recurre ó mitómano Dan Auerbach dos Black Keys, unha colaboración entre dúas xeracións, o presente e o mito, que se complementan á perfección. Recorda ós seus mellores temas da ápoca dos rituais de vudú psycodélico, resucitados con texturas totalmente actuais, con máis ritmo, velocidade e potencia como fuxida da parodia revivalista de si mesmo. Son dez temas nos que como sempre Rabennack recrea tóda-las vías da música negra en clave de New Orleans pasado polo seu especial filtro ritual, e desta vez o resultado é o mellor en moitos anos, ademáis dos textos cabreados de vello gruñón que chegan nun momento máis que oportuno. Dende os cortes de rhythm'n'blues ácido cargados de cánticos ceremoniais, a explosións de funk, pasando por momentos cabareteiros e un guiño a Captain Beefheart, para despedirse en clave de soul... fenomenal!! 

4. SWANS "The Seer"
(Young God Records, 2012)

A segunda xuventude de Michael Gira e os seus Swans está a superar tóda-las expectativas. Si o seu retorno no 2010 co "My father will guide me up a rope to the sky" foi aclamado coma un dos mellores traballos do seu ano logo de case 15 de silencio, este  novo álbum recibe unha unanimidade tan aplastante como poucas veces temos visto. En realidade se facedes unha pesquisa por 20, 50 ou 100 listas do mellor do ano publicadas por diferentes medios, este "The Seer" será o único que aparece en todas elas, sacade vós as conclusións... 

Está autoproducido polo propio Gira e editado polo seu propio selo Young God, e financiado cos ingresos do directo publicado a comezos de ano "We Rose from your bed with the Sun in our Bed". Esquecédevos das etiquetas de post-punk, nin no-wave nin paranoias rock, nada diso, son Swans e punto. The Seer son máis de dúas horas que te deixan K.O. de principio a fin. Podemos descatar 'Avatar', 'Lunacy' ou a media hora de 'The Seer', pero esto está feito para escoitalo de tirón, alomenos cada unha das partes, e deixar que te pase coma unha apisonadora unha e outra vez en cada subida e baixada... Esto é de outro nivel.

3. THE LOVELY EGGS "Wildlife"
(Cherryade Records, 2012)

The Lovely Eggs son un dúo británico que nunca deixan de sorprenderme, para min son o mellor dos últimos anos, os máis frescos e cada vez menos acomplexados que toda esa porquería que se empeñan en meternos polos ollos e ouvidos. Lembranme os primeiros Pavement pero máis lo-fi, ou os Sebadoh máis cacharreiros, dende o seu primeiro ep alá polo 2007 ("Fried Egg EP") ata este seu terceiro lp, "Wildlife" con cambios de ritmo imposibles, berros, melodías, aceleróns, e todo dun xeito o máis sinxelo posible, para mostra a fantástica 'Don't Patent that shoe'. Letras absurdas e ademáis de toda a divertida parafernalia que se marcan nas súas edicións. Así debeu de ser sempre o pop. Imprescindible amigos!!!

2. NICK WATERHOUSE "Time's All Gone"
(Innovative Leisure, 2012)

O primeiro lp de Nick Waterhouse está a ser unha das sensacións da tempada. Obsesionado do rhythm'n'blues e o soul orixinal máis purista, chegando a empregar mesas analóxicas auténticas dos míticos estudios dos selos Chess ou Stax. Despois de producir varios traballos lanzouse co seu propio material, primeiro varios 7'' (algún 8'') e tra-lo ep do ano pasado ("Is that clear") a comezos de verán publicou o seu primeiro lp, este fantástico "Time's All Gone", que inclúe tres temas do anterior ep 'Is that Clear', 'Some Place', e a versión dos Them 'I Can only give you everything' en clave Motown, e que completa con outras sete xoias do xénero, máis escuras e rítmicas como 'Say I wanna Know', 'Dont forget it' ou as dúas partes do 'Time's All Gone'. Tremendo, do mellor que escoitei en bastante tempo!!!

1. TY SEGALL "Twins"

(Drag City, 2012)

Desta vez xa non é que este sexa o álbum do ano para nós, senón que a Ty Segall poderíano declarar directamente coma o mellor artista de rock de todo o século XXI con todo o que queda por diante. Con só 25 anos leva publicadas máis de medio centenar de referencias, algo así como a publicación por mes, e todo dun nivel envexable. Este ano ó marxe de 7'' e eps, lanzou tres álbumes. Primeiro chegou o "Hair" asinado por Ty Segall & White Fence, logo foi o tremendo "Slaughterhouse" da Ty Segall Band, e finalmente este "Twins" asinado solo por Ty Segall, que supera calqueira outro intento de incontinencia creativa. A cada cal mellor que o anterior. Aqui non hai nada de triloxias nin de asuntos conceptuais, cada álbum responde ó seu momento e punto, e o nivel de Ty Segall polo momento non parece ter topes. Se despois do "Lemons" do 2009 semellaba que podería manexarse mellor nas edicións de pequeno formato, este ano reventou tóda-las previsións con estes tres cañonazos. Coma sempre punk-garage-pop-cacharros-todo-LoFi, agora xa non sempre a toda velocidade, e cunha rítmica variable moito máis interesante, que sen dúbida e algo que foi mellorando cos anos. Sen discusión o mellor de todo o 2012!!!

E a próxima semana publicaremos a nosa lista do GZ Canibal do 2012!!!

tódo-los posters do 2012

Sábado 5: Marinocha!!!

Sorte para o 2013!!! ('The Classical')

Por fin remata o 2012, déixao ir!!! 

Desexámosvos moita sorte para o 2013 cun dos nosos temas preferidos, por suposto de Mark E.Smith... e xa sabedes, esta noite comezamos o ano dende pouco despois da medianoite!!!

THE FALL 'The Classical'

(Mark E. Smith, no álbum "Hex Enduction Hour" de 1982)

There is no culture is my brag,

Your taste for bullshit reveals a lust for a home of office

THIS IS THE HOME OF THE VAIN!

THIS IS THE HOME OF THE VAIN!

Where are the obligatory niggers?*

HEY THERE FUCKFACE!!

HEY THERE FUCKFACE!!

There are twelve people in the world

The rest are paste

THIS IS THE HOME OF THE VAIN!

THIS IS THE HOME OF THE VAIN!

I just left the Hotel Amnesia, I had to go there

Where it is I can't remember,

But now I can remember...now I can remember

HAFTA! HAFTA!

MESSAGE FOR YER! MESSAGE FOR YER!

Too much reliance on girl here

On girls here, behind every shell-actor

Snobbier Snobbier

Too much romantic here

I destroy romantics, actors,

Kill it!

Kill it!

KILL IT A !

KILL IT!

KILL IT A !

You won't find anything more ridiculous, than this new profile

razor unit, made with the highest British attention to the

wrong detail, become obsolete units surrounded by hail.

THE CLASSICAL!

THE CLASSICAL!

THE CLASSICAL!

HOTEL AGGRO!

MESSAGE FOR YER! MESSAGE FOR YER!

THE CLASSICAL!

POLEAXE A!..........one of the millenium of conspiracy,

Forever,

I know it means a lot of stomach gas,

I K N O W I T M E A N S A L O T O F S T O M A C H G A SSSSSS

I've never felt better in my life

I've never felt better in my life

POLEAXE A!

THE CLASSICAL!

Stomach gas

I've never felt better in my life

I've never felt better in my life

POLEAXE A!

Millenium of conspiracy

Play out Classical

I've never felt better in my life

Better in my life.... . . . . . . . . .

Tóda-las sesións do 2012

Continuamos co repaso do 2012. Aquí tedes tóda-las sesións do ano, alomenos tóda-las que deixaron arquivos de descarga, que foron a maioría. Faltan algunhas de Kurco, algunhas da serie Black Grooves, varias Monkey Session e tamén a última do ano que adicamos ós 40 anos dos Nuggets, e supoño que haberá máis que non lembro agora... O resto están todas aqui, vinte cinco sesións para descargar, moitas delas dobres!!

Marinocha Vs. Jomitallas (7 xaneiro 2012)

Como marca a tradición, a primeira sesión do ano foi para Marinocha, acompañada na cabina por Jomitallas. 

Na mesma semana Marinocha enviounos esta estupenda selección de 15 temas máis bonus track. Logo cheou o affair megaupload e tivemos que recuperala días despois.

A primeira sesión do 2012 Entrada orixinal 

Entrada correxida.

[descarga]

Singles2011 (Kurco vs Munstapha: 14 xaneiro 2012)

Outro bo costume é o de repasa-lo ano anterior. Unha vez máis Kurco e Munstapha fixeron a súa selección de álbumes, temas, etc e logo estiveron toda a noite destripando o mellor material do ano. Como recordatorio quedaron as seleccións feitas por cada un, tres de cada: tres de Kurco, tres de Munstaphá, unha delas adicada coma sempre ó GZ Canibal!! 

Os enlaces tamén tiveron que ser resubidos, así que atoparedes todos nesta entrada. 

Munstaphá: Jazzerz Session (27 xaneiro 2012)

Esta é un fragmento da sesión do pasado venres, unha hora de corrido, sen cortes, con algunhas das miñas pezas favoritas de jazz, moito bebop e jazzmodal, pero ahí atoparedes a Coltrane, Mingus, Miles Davis, Maceo Parker, Dizzy Gillespie, Archie Shepp, Woody Herman, Herbie Hancock, e por suposto o homenaxeado da noite, Thelonious Monk, no 30 aniversario da súa morte. 

Jazzerz Session.
[descarga]

Falsenite (3 febreiro 2012)

Unha nova entrega da nosa serie de covers, que comezou xa hai máis de 10 anos Xaco Domin, e que nos continuamos alomenos unha ou dúas veces ó ano. 

Nesta ocasión soaron dende cousas serias, ata versións delirantes e deformadas, remixes e moito tipo enmascarado... Houbo dúas pero só subimos esta...

Ver entrada.
[descarga]

Comomepos "P-Funk" (11 febreiro 2012)

Unha noite de febreiro apareceu a Mothership sobrevoando o Rif-Rock, ata aterrizar na mesma porta... 

e de alí baixou Comomepos cun maletín de discos repleto do álbumes do universo P-Funk, ese equipo de all-stars formado entorno ás formacións Parliament e Funkadelic, e tódo-los seus protexidos.

A selección espectacular!!

P-Funk por Comomepos.

[descarga]

Live! Cutz por Munstaphà (24 febreiro 2012)

Xa nin numeramos as entregas que levamos feitas de temas en directo, pero normalmente son de concertos moito máis antigos. 

Desta vez por selo primeiro volume que subiamos ó blog foi con temas bastante máis recentes. 

Repetiuse moitas máis veces, pero non voltamos compartilas... algunha máis terá que caer proximamente.

Live! Cutz por Munstapha.

[descarga]

Kim Jong Un... Of Course!! de Kurco SoundSystem 

(10 marzo 2012)

A obsesión norcoreana de Kurco non ten límites. Primeiro tentou influir no proceso sucesorio, logo entregouse a causa de Kim Jong Un, supoñemos que ben untado... meses despois logrou converter ó seu novo lider no home máis sexy do mundo...Un día destes faremos unha sesión RifRocKerZ no mesmo centro de Pionyang...

Kim Jong Un... of course!!.

[descarga]

Pantherpower de Psych.Munstapha (16 marzo 2012)

Primeira das entregas do 2012 adicadas á música negra: Fuck'U Whiteys Black Grooves!!!

Tocaba irse inspirando no olimpismo e nada mellor que un dos seus maiores símbolos que a entrega de medallas de México'68. Todo un clásico para unha sesión de puro Pantherpower no que destripamos o recente recopilatorio Listn Whitey e moitas máis rarezas sacadas do caixón para a ocasión.

Pantherpower!

[descarga]

100% Pure Cacatone Sounds, Michi Cacatone 
(24 marzo 2012)

Poucas veces unha estrela do calibre de Mr.Cacatone se deixa ver polas cabinas de locais. E nós conseguímolo alomenos un par de veces ó ano. En marzo do 2012 ofreceunos un impresionante repaso por tódo-los paus do máis recente da súa colección, e ademáis despois deixounos tres volumes de recordo.
Impresionante!!!

100% Pure Cacatone Sounds!

[descarga vol1 - vol2 - vol3]

E a mediados de abril cambiamos o formato das sesións que subimos. Cumpríanse 50 anos dos cassettes e aproveitamos para involucionar. Dende entón todas se farían para pasar directamente a este formato...

Blaxploitation Soundtracks (20 abril 2012)

Esta entrega da serie Black Grooves está adicada ás mellores bandas sonoras dos nosos filmes favoritos do xénero.

Fuck'U Whiteys... Blaxploitation Soundtracks.

[descarga]

Trash Trash Trash#1 (11 maio 2012)

A comezos de maio comezábamos a serie Trash Trash Trash. A primeira entrega rebosante de caos inspirado no Pink Flamingos de Divine e John Waters.

Trash Trash Trash#1.

[descarga]

Psych de Comomepos e Munstaphà (26 maio 2012)

Unha sesión tremenda!!, con Comomepos e Munstapha compartindo cabina, e como nun bo cassette, unha selección por cada cara con garage, freakbeat e psychodelia fuzzeante.

PSYCH!

[descarga]

Kraut [Deutsche Kosmische Musik#3] (8 xuño 2012)

Xa había tempo que non adicabamos unha noite ó Kraut xermano que tanto nos gusta. Desta vez coa maquina Enigma enriba da cabina para face-lo máis koskische e menos progresivo.

Deutsche Kosmische Musik#3

[descarga]

Trash Trash Trash#2 (15 xuño 2012)

Continuación da serie Trash Trash Trash, desta vez cos clásico lanzadores de coitelos, ben afiados. Outra sesión de lo-fi sen complexos, hardcore e moita cacharrada.

Trash Trash Trash#2

[descarga]

Fuck'U Whiteys... Black Grooves!! (22 xuño 2012)

Máis entregas da serie Black Grooves. A de comezos do verán foi sen dúbida unha das máis inspiradas e concorridas do ano. Moito funk karateka e jazz espacial, ademáis dos espontáneos... 

Fuck'U Whiteys... Black Grooves!!

[descarga]

Marinocha de Malahostia (30 xullo 2012)

Sempre cambiando datas pero sempre cumprindo. Algunha vez tamén se pon de mala hostia, coma nesta ocasión, que adiantaba o programa do noso aniversario.

Marinocha de Malahostia

[descarga]

13º Aniversario Rif-Rock (xullo 2012)

O recopilatorio máis agardado de cada verán. Este ano fíxose esperar, pero o colocamos en xullo por que é cando lle correspondía. Edición en cd para os habituais e clientes ata que se agotaron, coma sempre voaron, e a edición online nunca é tan completa. 
Xa sabedes, estivérades alí...

13º Aniversario Rif-Rock

[descarga]

Afrobeat A& Voodoo Rhythm Vol.3 (10 agosto 2012)

Por aclamación popular tivemos que adicar unha nova sesión ó afrobeat e os mellores rítmos africanos. Ademáis homenaxe ó 20 aniversario do pasamento de xigante Fela Kuti.

Afrobeat & Voodoo Rhythm#3

[descarga]

Monkey Session Vol.9 (11 outubro 2012)

Nesta ocasión non sacamos vellos discos cheos de pó nin nos adicamos a caras-b de rarezas, senón ás últimas novidades que chegaran ás nosas mans. Ademáis xa era hora de numeralas.

MonkeysSession#9
[descarga]

Soul Train (28 setembro 2012)
Esta era fácil. Unha noite para lembrar ó mítico programa Soul Train de Don Cornelius, cos temas que poñían en marcha o seu line dance. Na sesión subida obviamos as máis habituais...
Fuck'U Whiteys... Black Grooves! Soul Train
[descarga]

Blow Up! Mod & Swinging London (19 outubro 2012)

E esta aínda moito máis fácil. Da man do Blow Up de Antonioni, Mods e Swinging London, e por suposto tamén moito Herbie Hancock, que para eso fixo a soundtrack orixinal.
Blow Up!

[descarga]

Monkey Session Vol.10 (31 outubro 2012)

Esta Monkey Session foi sen dúbida a máis macarra de todas. Todo temas dos 50's e 60's, as máis suxas, crudas e cavernícolas coas que nos íamos topando aquela noite.

Monkey Session#10

[descarga]

Fuck'U Whiteys... Black Grooves!! (23 novembro 2012)

O Truck Turner de Isaac Hayes foi o que nos guiou toda a noite para a última entrega das Black Grooves do ano. Case toda a noite con Blaxploitation a ritmo de pimpmobil

Fuck'U Whiteys Black Grooves!!#11

[descarga]

Trash Trash Trash#3 (7 decembro 2012)

O terceiro Trash Trash Trash foi a última sesión subida do ano. Pretendíamos que fose o máis mongoloide posible, pero finalmente quedou unha cousa moi seria... Non a perdades!!

Trash Trash Trash#3

[descarga]

Mellores momentos do 2012...

Pois comezamos a resumi-lo 2012 cos mellores Momentos do Rif-Rock. Por cuestións obvias deixamos atrás algún acontecemento after-hour coma o salto olímpico sobre a barra de un ilustre membro dos Muerte por Cowbell, ou a vez que o pelotón da Liège-Bastogne-Liège cruzou o local dunha porta á outra en medio dun dulivio de agosto... Así que teredes que escoller entre estos dez momentos tremendos cal foi o mellor do ano:

The Cra$h Converters (5 de abril)

Agardamos ata a Semana Santa para ofrecervos o primeiro concerto da tempada. Os encargados foron The Cra$h Converters, e escollo este 'Gloria' de Patti Smith por que me lembra a aquel primeiro concerto do Rif no século pasado...

Muerte por Cowbell (5 de abril, bonus)

A mesma noite, os irreberentes Muerte por Cowbell fixéronse co control dos instrumentos antes de remata-la velada para interpreta-lo 'Cosmic Debris' de Zappa sen ningún tipo de preparación e para ameazarnos unha vez máis coa proximidade do seu concerto... (posiblemente a finais de xaneiro ou febreiro).

David Falcón (5 de maio)

Un mes despois David Falcón volveu ó Rif-Rock para presentarnos a súa nova demo, que ademáis tivemos a ocasión de editar para regalar a tódo-los asistentes. Para nós todo un pracer.

Breakin' Bones (19 de maio)

Levábamos un par de anos agardando a oportunidade para traer ós vigueses Breakin' Bones do noso amigo Iván, e por fín en maio foi posible. Concertazo da mellor banda de psychobilly da terra. Isto non se ve na nosa vila tódo-los días!! Impresionantes!!

The Walnut (14 de xullo)

A programación especial do noso 13º Aniversario comezaba en serio co concerto do dúo The Walnut, Jaime e Rubén remataron o seu show no máis alto tirando de éxitos da tv...

The Voorhees (27 de xullo)

A segunda entrega do noso 13º Aniversario foi para o power trio The Voorhees formado por Isidro, Piti e o mestre Karlos Abal, tres ilustres do local para pechar a programación especial do aniversario.

H(punto) para o 'Lonely Boy Project' (finais de xullo)

Isto non era exactamente un evento publico, pero coma si fora. Nalgún momento de finais de xullo, parte dos U-los Marinochas decidiron participar no Lonely Boy Project que promoveron The Black Keys. E ahí estivo H.Punto montando o seu show para asombro dos viandantes. Este foi o magnífico resultado.

4ª Festa do Bigote (5 de agosto)

Despois da dura semana das festas do Albariño, unha vez máis chegou o gran domingo da Festa do Bigote na súa 4ª edición. E como nas anteriores ocasións foi unha festaza por todo o alto. Este ano o insigne presidente do xurado OscarTK non puido asistir, delegando o seu papel na insuperable Marinocha!!!

David R.Valeiras (24 de agosto)

A finais de agosto tivemos o pracer de ofrecervos o directo do ourensano David R.Valeiras, en colaboración cos coristas zombies de Comomepos Produccións. Un éxito total!!!

La 4ª Pared (13 de outubro)

En outubro tivemos o último concerto do 2012. Gus ofreceunos un show como solista de La 4ªPared. Toda un alarde técnico para presentarnos os temas dos seus dous últimos traballos.

Esta é a nosa selección dos dez mellores momentos. Seguro que a algún se lle ocurrirán máis suxerencias, así que facédeas!!! Para votar só tedes que deixar un comentario nesta entrada ou através do facebook.
Pois iso, a escoller!!

Singles2012

Un vez máis comezamos co repaso do mellor deste anos que por fin remata, coma sempre comezaremos esta semana repasando concertos, sesións e outros momentos do Rif-Rock, e a próxima semana faremos os nosos rankings de mellores discos e todo iso... e para rematar, o Sábado 12 de Xaneiro adicaremos a noite completa na que Kurco e Munstaphá destriparán os mellores singles, álbumes e bandas do 2012!!! non o perdades!

Unha tregua de CTK

Hoxe mesmo chegou a nova de que Cambados(TK) fará un paréntese temporal na súa actividade. 
A que foi pioneira local na rede e que case oito anos despois segue a ser un referente na información do noso concello declara unha tregua na súa actividade por diversos motivos. Dános moita mágoa, pero o mesmo tempo desexámoslle a Óscar toda a sorte do mundo na súa nova etapa ben lonxe de nós, e agardando con expectación o retorno de CTK. Pero mellor que vexades vós mesmo o artigo completo:

Un alto no camiño (a “tregua sen entrega de armas” de CTK)

Grazas por todo e ata a próxima!!!!