jueves, 27 de abril de 2017

The Meltdown "The Meltdown"

Imos con algo de música negra para quentar a sesión de mañán.
Hoxe presentámosvos aos australianos The Meltdown, unha banda de soul e blues Melbourne. Son un sexteto no que destaca a voz de Simon Burke, e este é o seu álbum de debut. 
Practican unah mestura de soul con rock sureño, cun ollo posto nos sons orixinais da Motown e de Stax, e outro directamente nas bandas na música criolla de New Orleans, nunha mestura que habitualmente leva a comparalos cos Alabama Shakes, Father John Misty ou na etapa de blues alucinado do Dr. John, pero algún tramos dos seus temas parece sacado directamente dos primeiros traballos dos Black Crowes, aínda que mantendo sempre unha maior presencia da música negra nos seus rexistros, e achegándose a eses toques sureños só a través do blues.
Os dez temas do álbum presentan dúas partes ben marcadas, a primeira máis suave, con pezas abertamente soul, aínda que comeza coa espectacular 'Darkness into Light', unha especie de soul fronterizo que parece saído dun auténtico western, o tema máis pop do álbum 'Crooked County' cunha base rítmica que vos lembrar a outra cousa, 'Secret Life' é soul, é blues e hipnotiza cos seus coros gospel, igual que o tema final 'Colours in the Sky', ou as pezas nas que a voz de Burke levan o peso de todo o tema, coma a sentida 'Forever and always' ou 'Better Days' (que fora un dos seus singles publicados no 2016) con elementos máis rítmicos.
A outra parte do álbum é moito máis dinámica, 'Don't Hesitate' é a auténtica peza funk do álbum, unha  xoia rica en melodía, ritmo, metais, e coros, continúa á perfección coa tremenda 'How funny is Another Man's' outra peza con estructura de funk e r'n'b pero convertida en blues na maioría dos seus elementos. Chegando ao final 'Slow Fever' e outra mestura semellante, neste caso puro rhythtm'n'blues enriquecido e potenciado, e con 'The Other Side' se desquitan antes de rematar coa peza de blues e southern rock por excelencia do álbum. 
Xogan con tódo-los elementos ao redor da voz de Burke, e ainda que o cubren todo de elementos soul con maestría, fará seguro as delicias dos amantes do blues. Sobre toda nesa segunda metade do álbum moito máis rica e polivalente.


THE MELTDOWN "The Meltdown"
(Hope Street Recordings, 2017)




Priests "Nothing Feels Natural"

Comezamos coas recomendacións discográficas desta semana.
O primeiro que vos traemos e o álbum de debut de Priests. Son un cuarteto de Washington DC, con varias demos e un EP do 2014, e chegamos a eles por recomendación de Dischord. En febreiro deste ano lanzaron este "Nothing Feels Natural", un lp de 10 temas de punk, post todo, con moito pop, moito noise, moito lo-fi, algo de surf e moito ritmo por encima de todo. Comezan con 'Appropriate', unha marabilla de post-punk que nos devolve á mellor época do xénero de finais dos 70s nos seus primeiros dous minutos, pero que logo alongan máis alá dos cinco minutos coma se estivesen posuídos polos Sonic Youth. Seguen con 'JJ', pop con toques surf e a mesma rítmica post punkda anterior, e aínda na segudna canción e xa non te podes quitar da cabeza esa voz de Katie Alice Greer. Na segunda parte do álbum suben a intensidade, aumentan as pistas de guitarra e saturación, e os temas volven a alongarse con 'Nothing Feels Natural' ou 'Pink White House', e para rematar as máis revival do álbum, 'Puff' e 'Suck' que nos remiten directamente a moitas das bandas dos post-punk da súa época orixinal. Fresco coma poucos nestes meses, e con media hora que pasa voando. Recomendado!.

PRIESTS "Nothing Feels Natural"
(Sister Polygon Records, 2017)




miércoles, 26 de abril de 2017

"Ruta de tiendas de discos independientes"

Unha das curiosidades do Record Store Day deste ano foi a edicion exclusiva do libro "Ruta de tiendas de discos independientes. 366 días al año haciendo diggin'" que recolle todas e cada una das 85 tendas de discos que participan do RSD en España.

V.A. "Ruta de tiendas de discos independientes".
(66 rpm Edicions, 2017)


Así o presentaba Eduardo Iquierdo en Mondosonoro a semana pasada:

El Record Store Day es un día magnífico. Más allá de las –reconocidas por sus organizadores- inevitables perversiones provocadas por la propia industria discográfica, dedicar un día a las tiendas de discos y conseguir que estas se llenen de público ávido de capturar novedades y disfrutar de actividades lúdicas como actuaciones en directo o pinchadas de DJ’s debe ser, de todas, todas, algo a destacar y a celebrar. Y es que en el fondo se trata de eso. Una celebración de vida, me atrevería a decir. Porque en el fondo lo que hacemos es festejar que esos pequeños reductos de esos artefactos extraños, que giran a treinta y tres revoluciones por minuto y que tanto nos gustan, siguen ahí. Contra viento y marea. Sobreviviendo. Acumulando años y anécdotas. Vivencias que, a menudo, avanzan en paralelo a las de sus propios dueños que las han convertido definitivamente en un modo de vida.

Por todo esto era de justicia darles voz, a través de un libro, a ellos. A esas personas que encontramos día a día detrás de un mostrador o colocando discos en una estantería para, frecuentemente, indicarnos el camino. Confesarnos por qué no reciben un disco, donde han colocado la última novedad del grupo X o cuando llegará esa remesa de elepés de segunda mano en el que probablemente encontremos aquella copia que llevamos años persiguiendo. Y ahí está 66rpm. Dispuesta a capturar al vuelo nuevas ideas para convertir esa voz en libro con cara y ojo (nótese el guiño a la portada). Propietarios y dependientes de nuestras tiendas favoritas que nos cuentan los discos que más venden, la recomendación que no les falla nunca, el músico que más representa el espíritu de su tienda o aquella anécdota que no pueden olvidar. Aventuras que suponen lo mejor del volumen por lo que ahí va otra idea para 66rpm ¿Qué tal un volumen solamente sobre ellas? Piénsenlo. Mientras, nosotros esperaremos al próximo 22 de abril para, libro en mano, dirigirnos a nuestras tiendas de cabecera y aplaudir cuando veamos que siguen ahí. Se lo merecen.

martes, 25 de abril de 2017

Los Tiki Phantoms & Los Wavy Gravies

E máis recomendacións de música en directo. 
Este fin de semana LOS WAVY GRAVIES estarán acompañando a LOS TIKI PHANTOMS nas súas dúas datas en Galicia: 

- Venres 28 en Vigo na Fábrica de Chocolate.
- Sábado 29 na Coruña na Sala Mardi Grás.
Xa imos avisando con tempo para que non quededes sen entradas!



lunes, 24 de abril de 2017

The Fuzztones! 3 datas en Galicia


Esta semana temos de novo en Galicia aos Fuzztones!! 
Da man de El Beasto, esta mesma noite na Coruña, o mércores en Vigo, e o xoves en Ourense. Se os tedes a tiro, non vo-los perdades.


domingo, 23 de abril de 2017

Día do Libro


Feliz día do libro a todos!!! sería terrible que nestes non saiades a buscar libros, a mercar libros, a regalar libros en toda a sorte de feiras que comezan esta semana e sobre todo nas vosas librarías habituais. 
E tamén é unha boa ocasión para repasar as ducias de libros que vos temos recomendado no blog dos RifRocKerZ: todos nesta etiqueta.

viernes, 21 de abril de 2017

Record Store Day 2017

Este sábado celébrase o Record Store Day, o día das tendas de discos, un dos máis bonitos do ano, que chega a súa décima edicion neste 2017.
Atoparedes a programación oficial en establecementos de todo o estado na súa web do Record Store Day Spainademáis de outras moitas actividades, descontos e edicións que se organizan sen tanta previsión. 
Nós xa estivemos aforrando para encargar unhas cantas edicións especiais das que se lanzan para este día!!
Achegádevos á vosa tenda de discos habitual, e a mercar música!! 
E se é para regalar mellor aínda!!


jueves, 20 de abril de 2017

The Optic Nerve "Lotta Nerve"

Sempre que estou moitos días de vacacións na casa aproveito para recuperar vinilos que levo demasiado tempo sen escoitar. Durante a semana santa foron moitos os que estiven recuperando, xa vos irei recomendando.
Un deses álbumes é o "Lotta Nerve" dos neoirquinos The Optic Nerve, unha banda chea de talento pero de carreira efímera na segunda metade dos anos 80. Formáronse en 1985, e adicáronse a recuperar algún dos sons máis puristas dos 60s, na órbita dos Byrds ou Bob Dylan na súa vertente folk, e dos Blues Magoos ou Strawberry Alarm Clock no garage e na psychodelia. Ahí estaban Tom Ward, ou Elan Portnoy e Ira Elliott que compaxinaban a banda cos Fuzztones. O purismo da súa proposta impideu que encaixara en ningún movimento da época, e disolvéronse a finais de 1988 tras publicar tan só dous 7'': "Ain't that a Man" no 1986 e "She's Leaving Yesterday Behind" no 1988, pero deixando moitas gravacións sen publicar.  
En 1994 o selo Get Hip reuniu os seus singles e recuperou outros masters de temas orixinais que nunca antes foran editados, o resultado foi este "Lotta Nerve" con 13 temas fantásticos que redescubriron a unha banda que xa non existía, aínda que claro, co éxito da edición volveron, pero esa historia xa é moito menos interesante. Ahí están os temas dos seus primeiros singles, comezando pola fantástica 'Ain't that a Man', pezas máis alucinadas coma 'What's She Trying To Do' e a miña favorita 'I See the Thuth'. Uns imprescindibles que non encaixaron na súa época.

THE OPTIC NERVE "Lotta Nerve"
(Get Hip Recordings, 1994)



The Black Angels "Death Song"

Comezamos coa recomendacións desta semana.
Uns que volven con novo traballo son os texanos The Black Angels. Hai anos estaríamos emocionados, pero despois de catro anos sen sacar álbum moitas outras bandas colleron o seu relevo na psychodelia máis contundente. O seu anterior disco "Indigo Meadow" do 2013 foi unha auténtica maravilla que rebaixaba toda a brasa anterior e rebuscaba máis nos sons máis escuros e orixinais dos 60s. Desta vez tentan algo semellante pero o resultado non é o mesmo. Co título "Death Song" completan o xogo de palabras en referencia á Velvet Underground que sempre foi máis que evidente, pero afástanse más desa esencia cun son que pretende actualizarse. Coma mostra 'Currency' o tema que abre o álbum e que foi o single de presentación, que comenza lento e denso coma nas súas primeiras entregas, que vai crecendo e remata coma un cañonazo máis habitual en bandas coma os Thee Oh Sees, 'I'd Kill for her' é das máis dinámicas do disco e aínda que con velocidade más rápida do que nos teñen acostumado tamén é outro pelotazo con moitas señas marca da casa. Máis adiante deslumbran con 'Comanche Moon', case inspirado nas tonadas dos 13th Floor Elevators, i é que no 2014 lanzaron un 7'' autoproducido co mesmísimo Roky Erickson ("Thank Good for Civilization / Bo Diddly's A Headhunter"), e partir de ahí o disco convértese nun auténtico tostón innecesario, ás veces polas cancións, ás veces polo son que non parece o máis axeitado no formal... por momentos ata con pretensión de baile ('Medicine'). Pero coas do inicio xa é bastante. 
Metédelle unha escoita e xa me diredes.

THE BLACK ANGELS "Death Song"
(Partisan Records, 2017)




miércoles, 19 de abril de 2017

Dead Wood 15-04-2017

O sábado pasado volvían os DEAD WOOD ao Rif-Rock na súa xira Spirit Away Tour, coa que continúan a presentación do seu single "Spirit Away b/w CBA Blues" con Ulomanía Coop.

Apareceu a familia Dead Wood ao completo, incluído  o insustituíble mestre da zanfoña Javi Sueiro. Coma sempre un concerto baseado nos seus propios temas, algún xa un auténtico hit, e como van crecendo as pezas máis novas ('Weirdo Cabaret', 'Old Stone Bridge', 'Boneyard' ou 'Brother in Law'), e por suposto co protagonismo dos temas do seu 7''. Cara o final un par de versións habituais do seu repertorio, e un par de intervencións memorables do Sheriff Lorre, con ameaza incluída a Ulomanía coop. Enormes coma sempre, gracias cracks, e ata a próxima!.

Xa tedes subido o concerto comleto na nosa canle de youtube, e nas anteriores entradas (pt1 - pt2 - pt3 - pt4) e aquí todo seguido en lista de reprodución:



Dead Wood, concerto pt1






Dead Wood, concerto pt2


Dead Wood, concerto pt3


Dead Wood, concerto pt4






martes, 18 de abril de 2017

Breakin' Bones e Dead Wood en The Lost Refuge

Máis novas de Ulomanía.
Na entrega desta semana do programa THE LOST REFUGE da emisora online Rock Therapy Radio de León, soaron de novo dúas referencias de Ulomanía Coop.
O programa arrancou directamente con tres temas do "Pura Maldad" dos Breakin' Bones ('Puerto Hurraco', 'Straight to Hell' e 'La Piel del Diablo'), e xa cara o final soaron tamén os Dead Wood, de novo 'Spirit Away' no minuto 51:50, pero mellor que lle metades unha escoita ao programa completo.


Trash#19

Aínda tiñamos pendente unha sesión da semana pasada.
Aquí vai case unha hora de sesión da entrega mensual de Trash! do venres 7. 
Todo da nosa basura preferida... Metédelle volume!!

Psych.Munstaphà "Trash#19"
(sesión Rif-Rock 7 abr.2017)
faite con trash#19 aquí.


domingo, 16 de abril de 2017

Dead Wood

Ahí tedes ós Dead Wood de volta no Rif-Rock!!
Catro meses despois da presentación do single con Ulomanía Coop naquela inesquecible sesión vermú, volveron na súa xira Spirit Away Tour. Nesta ocasión en quinteto, co Sheriff Lorre, Doble M, Rufus el Guarro, Michi Calambres e Javi Casmans na zanfona. Menudo show nos ofreceron!
Gracias cracks!! sempre quedamos con ganas de máis...